Εξωτερικός τροφοδότης ατμοσφαιρικής πίεσης.

Αρκετές φορές με έχει απασχολήσει η τροφοδοσία των μελισσιών μου με σιρόπι ή νερόμελο τόσο για τον τρόπο που θα τα τροφοδοτήσω όσο και για την χρονική περίοδο που θα γίνει αυτό. Κατά καιρούς έχω χρησιμοποιήσει κουβάδες για την τροφοδοσία με νερόμελο σε περιόδους πλήρης ξηρασίας με άριστα αποτελέσματα και χωρίς ίχνος λεηλασίας. Ο τρόπος αυτός όμως έχει και τις δυσκολίες του αφού απαιτείται δεύτερο κενό πάτωμα αυξάνοντας έτσι την εργασία. Έψαχνα να βρω ένα τρόπο πιο εύκολο να τροφοδοτώ με σιρόπι μειώνοντας την χειρονακτική εργασία αλλά και το κόστος, και δεν άργησα να τον βρω. Η λύση ήρθε από το ψυγείο…. ναι από το ψυγείο και πιο συγκεκριμένα από την συσκευασία γάλακτος της γαλακτοβιομηχανίας Όλυμπος. Η διάμετρος από το καπάκι του μπουκαλιού ταιριάζει απόλυτα στην τρύπα του καπακιού γνωστής μελισσοκομικής εταιρίας για την τροφοδοσία των μελισσιών εξωτερικά. Ανοίγοντας λοιπόν με ένα τρυπανάκι 1,5 mm 25 τρύπες στο καπάκι του μπουκαλιού και κουμπώνοντάς το ανάποδα φτιάχνουμε έναν εξωτερικό τροφοδότη ατμοσφαιρικής πίεσης. Στο μέσα μέρος του καπακιού το μπουκάλι έρχεται πρόσωπο με το ξύλο πράγμα που δεν μας εμποδίζει στο να τοποθετήσουμε πάνω στους κηρηθροφορείς βανίλια ή ζυμάρι. Νομίζω ότι όλοι μπορούν να φανταστούν τις ευκολίες που προσφέρει αυτός ο τρόπος τροφοδοσίας, δεν είναι και λίγο να τροφοδοτείς με νερόμελο το κατακαλόκαιρο γρήγορα και με ασφάλεια. Στο σιρόπι δεν χρειάζεται να γράψω ότι μπορούμε να βάλουμε θυμόλη ή και λίγο ξινό αλλά το δεύτερο δεν νομίζω να χρειάζεται αφού το ένα ή και το ενάμιση λίτρο του σιροπιού θα το πάρουν πριν προλάβει να ξινίσει. Για αρχή και για δοκιμή έφτιαξα φέτος δέκα καπάκια και αν τα αποτελέσματα είναι θετικά θα προχωρήσω φτιάχνοντας τα καπάκια για όλο τον εξοπλισμό μου.

Συντήρηση – τρίψιμο κυψελών.

Είμαστε στην καρδιά του χειμώνα και οι μελισσοκομικές εργασίες στην αποθήκη έχουν την τιμητική τους. Θα αναφερθώ σε μια δουλειά που έμεινε πίσω αρκετά αλλά φέτος θα υλοποιηθεί. Η απόφαση μου πριν μερικά χρόνια να στραφώ αποκλειστικά στις κινητές βάσεις με οδήγησε στο να παροπλίσω τις όποιες σταθερές βάσεις είχα για λίγο καιρό. Αυτές λοιπόν τις βάσεις είχα πάρει την απόφαση να τις κόψω στο δισκοπριονο πάγου που είχα αγοράσει από τα lidl στο σημείο εκείνο που θα μου έβγαζε ένα σώμα και μια κινητή βάση σαν αυτές που δούλευα. Αυτό έγινε και πολύ εύκολα θα έλεγα αφού σε εκείνο το σημείο δεν βρήκα πρόκες, αποσπώντας έτσι κινητές βάσεις και σώματα τα οποία όμως ήταν πιο κοντά. Αυτό λύθηκε αφού πρόσθεσα περιμετρικά ένα πυχάκι για να έρθω στα συγκεκριμένα μέτρα. Τις τρύπες που περνούσαν οι βίδες των χειρολαβών τις έκλεισα με καβίλιες και ξυλόκολλα και σε κανά δυο τρις πρόσθεσα καινούργιο κομμάτι ξύλο εκεί που είχαν αρχίσει και σάπιζαν. Μέχρι εδώ όλα καλά ήρθε όμως η ώρα που έπρεπε να τις τρίψω για να φύγει το παλιό χρώμα και την ιδέα μου την έδωσε μια παλιά ανάρτηση του Χρήστου. Με το σβουράκι και το κατάλληλο δισκάκι το τρίψιμο έγινε παιχνίδι μετατρέποντας τις παλιές κυψέλες σε σχεδόν καινούργιες. Ακολούθησε το πυροσφράγισμα και το στοκάρισμα των γωνιών και παρέα με τις φετινές καινούργιες είναι έτοιμες να βράσουν την Κυριακή στο λινέλαιο. Είναι αλήθεια ότι ο εξοπλισμός μας στοιχίζει αρκετά χρήματα και ιδιαίτερα οι κυψέλες που τραβάνε και τις περισσότερες κακουχίες κυρίως λόγω μετακινήσεων αλλά και από τις καιρικές συνθήκες. Γι αυτό λοιπόν και εμείς πρέπει να τις βάζουμε σε ένα πενταετές πρόγραμμα συντήρησης κερδίζοντας σε χρόνο και σε χρήμα αφού ένας καλός και λειτουργικός εξοπλισμός τα εξασφαλίζει και τα δυο.

Keep walking!!!

Ψάχνοντας στο αρχείο μου βρήκα μια φωτογραφία στα πρώτα μου μελισσοκομικά βήματα. Ήταν Γενάρης του 97, και από τότε το ίδιο πρόγραμμα αυτές τις μέρες. Άρχιζαν οι πρώτες επιθεωρήσεις για προμήθειες και θεραπεία της varroa. Η αγάπη μου για τις μέλισσες κράτησε από τότε 13 χρόνια και προχωράω…..

Keep walking!!!

Αλκυονίδες, οι πρώτες επιθεωρήσεις- επεμβάσεις.

Ο Ιανουάριος ήρθε και μαζί του όπως κάθε χρόνο και οι αλκυονίδες ημέρες που φέτος δείχνουν να έχουν διάρκεια. Κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες ξεκινούν για μένα οι πρώτες επιθεωρήσεις-επεμβάσεις στα μελίσσια μου. Αυτές αφορούν κυρίως δύο πράγματα την θεραπεία για την varroa και τον έλεγχο των αποθεμάτων τροφής. Στις αλκυονίδες μέρες τα μελίσσια είτε θα είναι ξεγονιασμένα είτε θα έχουν την μικρότερη έκταση σε γόνο και αυτό είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία για την καταπολέμηση της varroa. Ας μην γελιόμαστε η varroa είναι ο νούμερο ένα εχθρός των μελισσιών μας, από εκεί ξεκινάνε όλα τα κακά και ένα μελίσσι με varroa δεν πρόκειται να κάνει προκοπή. Με βάση λοιπόν το ετήσιο πρόγραμμά μου για την καταπολέμηση της varroa τοποθετήθηκαν ταινίες Cumavar δυο σε κάθε δεκάρι μελίσσι και μια σε κάθε πεντάρι, και οι οποίες θα παραμείνουν εκεί για δεκαπέντε ημέρες καθαρίζοντας τα μελίσσια μου από την varroa. Στο κομμάτι των αποθεμάτων τροφής τα δυνατά μελίσσια δεν έχουν πρόβλημα σε αυτά όμως που θέλουν βοήθεια τοποθέτησα για πρώτη φορά φέτος μια καινούρια τροφή για μέλισσες βέλγικης προέλευσης με την ονομασία Fondabee. Είναι μια βανίλια υψηλού επιπέδου ανταγωνίστρια της Apifonda αλλά σε χαμηλότερη τιμή δεν συμφέρει όμως όταν έχεις να ταΐσεις πολλά μελίσσια αλλά ήταν μια καλή λύση μέχρι να ζυμώσω την δική μου.

Μετατροπή πυροσφραγίδας εμπορίου.

Μετά από τηλεφώνημα ενός φίλου, για το πώς είχε γίνει η πυροσφραγίδα που είχε αγοράσει πρόσφατα από γνωστή εταιρία μελισσοκομικών, τον επισκέφθηκα για να δω περί τίνος πρόκειται. Πράγματι τα γράμματα της κεφαλής είχαν υποστεί μεγάλη ζημιά λες και πυροσφράγιζες πάνω σε πρόκες. Κάτι τέτοιο όμως δεν είχε συμβεί και σε επικοινωνία του με την εταιρία του ανέφεραν ότι η δυνατή χρήση του προπανίου που χρησιμοποίησε για να την ζεστάνει, αλλοίωσε την δομή του μετάλλου με αποτέλεσμα αυτό να παραμορφωθεί με την πίεση που της ασκούσε κατά το πυροσφράγισμα. Δεν ξέρω αν φταίει αυτό ή πρόκειται για αστοχία υλικού το θέμα είναι ότι με το προπάνιο θα μπορέσω να φτάσω σε υψηλές θερμοκρασίες για ένα καλό και συνεχόμενο πυροσφράγισμα. Μετά από όλα αυτά αποφασίσαμε να επέμβουμε για να διορθώσουμε την ζημιά, και αυτό έγινε με την κατασκευή στο CNC καινούργιας κεφαλής από χαλκό κάτι στο οποίο έχω αναφερθεί και παλιότερα με την κατασκευή της δικής μου πυροσφραγίδας. Μια καλή λύση σε όποιον αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Οι κατασκευές τέλος για λίγο καιρό, λόγω γιορτών, να ευχηθώ και εγώ με την σειρά μου καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά σε όλους τους φίλους με υγεία και πολλά μέλια!!! .

Cumavar vs Varroa

Σε αυτή την ανάρτηση θα αναφερθώ σε κάτι για το οποίο έχω γράψει παλιότερα και αφορά την καταπολέμηση της varroa με χημικά σκευάσματα. Αναφέρομαι στο σκεύασμα Cumavar προϊόν της εταιρία Apilab από την Αργεντινή που τις τελευταίες ημέρες ήρθε στα χέρια μου. Πρόκειται για ταινίες PVC εμποτισμένες με coumaphos 8.5% που τοποθετούνται ανάμεσα στα τελάρα και καταπολεμούν την varroa κατά 99% σύμφωνα με την παρασκευάστρια εταιρία. Διαβάζοντας λοιπόν τις οδηγίες χρήσης στο κουτί συσκευασίας διαπιστώνω ότι πρόκειται για ένα σκεύασμα που είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που είχα χρησιμοποιήσει στο παρελθόν και μιλάω για τις ταινίες CheckMite+ της Bayer που κυκλοφορούν στην Ελληνική αγορά. Το Cumavar θα έλεγα ότι είναι και πιο ελαφρύ αφού περιέχει 8,5% coumaphos ενώ το CheckMite+ περιέχει 10% και δεν ξέρω αν φταίει αυτό, αφού έχω ακούσει παράπονα από συναδέλφους για απώλειες βασιλισσών από το CheckMite+. Το σημαντικότερο όμως όλων στις δύσκολες μέρες που περνάμε είναι το κόστος που επωμίζεται ο Έλληνας μελισσοκόμος για την θεραπεία των μελισσών του από την varroa και που στην προκειμένη περίπτωση γέρνει συντριπτικά υπέρ του Cumavar, αλλά και την αδιαφορία του ελληνικού κράτους να τον προστατεύσει δίνοντάς του φθηνά φάρμακα. Μπορεί κάποιοι συνάδερφοι να είναι γνώστες του Cumavar αν παρόλα αυτά κάποιος φίλος θέλει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το

-->προϊόν ας έρθει σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί μου.

Μακροσκοπικός έλεγχος!!!

Τον τελευταίο καιρό πολλά είναι τα ακούσματα από όλη την χώρα για προσβολή των μελισσών από νοζεμίαση και την εξασθένησή τους σε πληθυσμό. Με μια βόλτα αστραπή σήμερα στο χωριό και στα μελίσσια θέλησα να διαπιστώσω μετά τις τελευταίες βροχές την κατάστασή τους. Είναι από τις φορές που η εμπειρία σε κάνει να βγάζεις συμπεράσματα μακροσκοπικά, με μια ματιά στην σανίδα πτήσης

και στον ουρανό. Στις σανίδες πτήσης οι μέλισσες κουβαλούσαν ασταμάτητα το νέκταρ της κουμαριάς και στον δρόμο προς το βουνό

κυκλοφοριακή συμφόρηση!!!

Στοκάρισμα κυψελών video

Ο χειμώνας έρχεται και οι εργασίες στην αποθήκη έχουν αρχίσει για την προετοιμασία του καινούργιου εξοπλισμού αλλά και την συντήρηση του παλαιού. Αρχίζοντας από το πυροσφράγισμα των τελάρων, σωμάτων και καπακιών με την πυροσφραγίδα που έχω κατασκευάσει ακολουθεί το στοκάρισμα των κυψελών μια διαδικασία στην οποία έχω αναφερθεί και παλιότερα. Σκοπός όμως αυτής της ανάρτησης είναι να δείξω με ένα μικρό βιντεάκι τον τρόπο που το κάνω και κυρίως το φινίρισμα αφού πολλοί φίλοι που έρχονται σε επικοινωνία μαζί μου, αδυνατούν να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ξαναλέω ότι αυτή την διαδικασία την κάνω χρόνια τώρα και για όλο τον εξοπλισμό μου, και ότι θέλει υπομονή και μεράκι αλλά το τελικό αποτέλεσμα με αποζημιώνει για πολλά- πολλά χρόνια.

Η τεχνολογία στην υπηρεσία του μελισσοκόμου!!!

Το θερμόμετρο αποτελεί ένα αναπόσπαστο εργαλείο για μας τους μελισσοκόμους σε πολλές εργασίες μας ιδιαιτέρως όπου εμπλέκεται και η φωτιά. Η τεχνολογία μας έχει δώσει την δυνατότητα να μετράμε την θερμοκρασία από απόσταση με ασφάλεια ακρίβεια και ταχύτητα, και όλα αυτά με την βοήθεια των ακτίνων laser. Η απόκτηση λοιπόν ενός θερμομέτρου ακτίνων laser για ένα μελισσοκόμο δεν μπορώ να πω ότι είναι υπερβολή αλλά ευκολία. Η μέτρηση της θερμοκρασίας του μελιού σε διάφορα στάδια τρύγος-αποκρυστάλλωση η παρασκευή μελισσοτροφών βανίλιας, ζαχαροζύμαρου, σιροπιού αλλά και κάντιου καθώς επίσης και το βράσιμο των κυψελών μας σε λινέλαιο ή παραφίνη καθιστούν τη χρήση του θερμομέτρου απαραίτητη πόσο μάλλον ενός θερμομέτρου ακτίνων laser.