Επιδιόρθωση κατεστραμμένων από κηρόσκωρο κηρηθρών.

Σε όλους μας θα έχει τύχει να βρούμε κατεστραμμένες από τον κηρόσκωρο κηρήθρες όταν ανέβουν οι θερμοκρασίες και πριν προλάβουμε να τις βάλουμε στα μελίσσια μας. Όταν η προσβολή είναι μεγάλη τότε δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να τις καταστρέψουμε όταν όμως είναι μικρή και στο μέγεθος της παλάμης τότε μπορούμε να τις επιδιορθώσουμε με την βοήθεια βέβαια των μελισσών. Αυτές λοιπόν τις κηρήθρες τις κρατάμε και τις χρησιμοποιούμε στα γονίδια που θα πιάσουμε την άνοιξη. Το ένστικτο επιβίωσης του γονιδιού το ωθεί στην εκτροφή εργατικού και μόνο γόνου οπότε όταν μια κηρήθρα είναι τρύπια αυτό την κλείνει κατασκευάζοντας αποκλειστικά και μόνο εργατικά κελιά. Έτσι και εγώ φέτος επιδιόρθωσα μερικές κηρήθρες και τα αποτελέσματα είναι ορατά στην φωτογραφία. Στην προσπάθεια αυτή των μελισσών τα βοήθησα δίνοντάς τους και ένα μπουκαλάκι «γάλα»… συγνώμη νερόμελο εννοούσα!!! Τώρα όσον αφορά τις ανθοφορίες αυτές προσπαθούν μετά τις ασταμάτητες βροχές να μελώσουν τα μελίσσια αρχίζοντας από τα αγριοτρίφυλλα τα οποία είναι δάσος!!! Στα μελίσσια τώρα οι φετινές βασίλισσες εμφανώς καλοταϊσμένες και δυνατές έχουν αρχίσει και γαζώνουν τα τελάρα με αυγά.

Έλεγχος πλαστικών κυψελιδίων σύζευξης.

Το πρόγραμμα βασιλοτροφίας προχωράει με τις όποιες δυσκολίες από πλευράς καιρού αφού οι βροχές δεν λένε να σταματήσουν μέχρι και χιόνια είχαμε στο ξεκίνημα του προγράμματος. Τα πλαστικά κυψελίδια σύζευξης αποδείχτηκαν πολύ εύχρηστα και πολύ καλά με ένα μικρό θέμα στον εξαερισμό (υγρασία στα καπάκια) αλλά αυτό λύθηκε με αντικριστές θυρίδες εξαερισμού. Χθες λοιπόν συναντήθηκα με τον φίλο Ηλία και αφού τα είπαμε, μου λέει να σου δείξω και το φωτογραφικό υλικό που έχω από τα κυψελίδια. Ομορφιές του λέω θα τα ανεβάσω στο blog μιας και εγώ δεν κατάφερα να μαζέψω υλικό (δυο χέρια βλέπεις!!!). Στο πρώτο βιντεάκι γεμίζονται τα κυψελίδια με δυο τελάρα παραμάνες μέλισσες και την βασίλισσα ζωντανή και στα άλλα δύο το αποτέλεσμα μετά από δέκα περίπου μέρες. Αφού οι βασίλισσες σφράγισαν γόνο θα σημαδευτούν και θα απομακρυνθούν από τα κυψελίδια αντικαθιστώντας γερασμένες και ακατάλληλες βασίλισσες από άλλα μελίσσια. Θα επανέλθω στο θέμα με καινούριο υλικό εντός των προσεχών ημερών!!!

Πλαστικά κυψελίδια σύζευξης.

Η άνοιξη μπήκε για τα καλά και η περίοδος των σμηνουργιών αλλά και της βασιλοτροφίας έχει αρχίσει σε πολλά μελισσοκομεία. Πρέπει λοιπόν να είμαστε σε επιφυλακή για τυχόν γονίδια αλλά και σε αυστηρό πρόγραμμα για την βασιλοτροφία μας. Θα αναφερθώ σήμερα σε ένα κομμάτι της βασιλοτροφίας και συγκεκριμένα σε μια ιδέα που μου είχε έρθει πριν καιρό και αφορά τα κυψελίδια σύζευξης. Έχοντας δει στο διαδίκτυο πολλές κατασκευές αλλά και εκδοχές αποφάσισα να υλοποιήσω την δική μου ιδέα. Για άλλη μια φορά η ιδέα ήρθε από το ψυγείο και το δοχείο με την φέτα που στα μάτια μου έμοιαζε περισσότερο σαν κυψελίδιο σύζευξης. Πήρα λοιπόν την ιδέα μου και την όρεξή μου για πατέντες και πήγα στο φίλο Ηλία, ξυλουργό και μελισσοκόμο, για να προχωρήσουμε στην κατασκευή. Η αρχή έγινε τρυπώντας με ποτηροτρύπανο τον πάτο του δοχείου και τοποθετώντας σήτα για εξαερισμό, αλλά και μια μικρότερη τρύπα για είσοδο στο κυψελίδιο η οποία θα κλείνει με χαρτοταινία. Στη συνέχεια σειρά είχαν οι μικροί κηρηθροφορείς με τους αποστάτες τους και την πατούρα τους για το φύλλο κερήθρας αλλά και ο χώρος τροφοδοσίας αποτελούμενος από δύο πλαστικά ποτηράκια είτε για σιρόπι είτε για ζυμάρι, ένα κλικ στις φωτογραφίες νομίζω θα βοηθήσει περισσότερο. Το απόγευμα πέρασε δημιουργικά για μένα και τον φίλο Ηλία και οι βασίλισσες που την ερχόμενη εβδομάδα θα εκκολαφθούν, μιας και η βασιλοτροφία προχωράει κανονικά, θα μπουν από την είσοδο ζωντανές έτοιμες να γονιμοποιηθούν. Μένουν πολλά βήματα πριν και μετά από αυτό να ειπωθούν τα οποία λίγο πολύ είναι γνωστά σε αυτή την ανάρτηση όμως προβάλετε μια διαφορετική πρόταση για κυψελίδια σύζευξης χαμηλού κόστους και μεγάλης ευκολίας. Έπεται συνέχεια…!!! Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλους τους φίλους!!!

Ώρα για δουλειά....

Αυτό το Σαββατοκύριακο είχα αρκετό χρόνο στην διάθεση μου για να επιθεωρήσω τα μελίσσια μου αλλά και να κάνω μια βόλτα με τα πόδια στην γύρω περιοχή στον κάμπο και στο ποτάμι. Τα ρείκια φέτος είναι πολύ καλά και τα μελίσσια τα δουλεύουν, θα μπορούσαν βέβαια αν οι θερμοκρασίες ήταν πιο καλές να δούλευαν καλύτερα. Έχουν όμως ακόμη ζωή τουλάχιστον δυο εβδομάδες και πιστεύω ότι έχουν να δώσουν πολλά ακόμη. Οι κορομηλιές έχουν ανθίσει και αυτές και οι μέλισσες τις επισκέπτονται με μεγάλο ζήλο, τα αγριολούλουδα στον κάμπο είναι στα φόρτε τους ενώ οι ιτιές δίνουν άφθονη γύρη το ίδιο οι μαργαρίτες και ο σκίνος. Τι να κάνουν και οι μέλισσες με τόση δουλειά διψάσαν και είπαν να πιούν λίγο καθαρό νεράκι αφού αυτό κυλάει δίπλα τους στον Εύηνο. Όλα αυτά και πολλά ακόμη όπως ήταν φυσικό έχουν τρελάνει τα μελίσσια τα οποία δεν κρατιούνται. Η αύξηση του χώρου της κυψέλης με την τοποθέτηση πατωμάτων με χτισμένα και άχτιστα φύλλα είναι επιτακτική. Αυτό έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο, και μέσα σε μια εβδομάδα οι μέλισσες έχτισαν τα φύλλα, οι βασίλισσες έχουν ανέβει και γενούν στις φρεσκοχτισμένες κερήθρες και το μέλι αποθηκεύετε σε καλές ποσότητες. Είναι ανάγκη όμως να διατηρούμε καθαρή γονοφωλιά για την βασίλισσα οπότε και κερήθρες με πολλά μέλια πηγαίνουν στα άκρα της κυψέλης και αν αυτά είναι πολλά απομακρύνονται για πιο αδύνατα μελίσσια και την θέση τους παίρνουν άχτιστα φύλλα τα οποία σε μία μέρα και μόνο είναι έτοιμα. Σε τέτοιες στιγμές δεν χάνεις ευκαιρία και χτίζεις όσες περισσότερες κερήθρες μπορείς εύκολα και γρήγορα. Ο καιρός είναι ζεστός και τα χόρτα στο μελισσοκομείο έχουν φουντώσει, ώρα να δουλέψει το χορτοκοπτικό για να απομακρυνθεί και η υγρασία από τις κυψέλες.

Βαλβίδα διαφυγής μελισσών από αποθήκη.

Συχνό είναι το φαινόμενο του εγκλωβισμού μελισσών μέσα στην αποθήκη μου μιας και αυτή γειτνιάζει μόλις δέκα μέτρα από το μελισσοκομείο μου. Όταν λοιπόν έβρισκαν την ευκαιρία οι μέλισσες είτε ελκυόμενες από τις μυρωδιές είτε από ενέργειες δικές μου (κυρίως στον τρύγο) εισχωρούσαν από την πόρτα στην αποθήκη και στην προσπάθειά τους να φύγουν μαζεύονταν όλες στο παράθυρο. Ήμουν έτσι αναγκασμένος μην μπορώντας να τις βλέπω να ταλαιπωρούνται να ανοίγω το παράθυρο κάθε τόσο για να φεύγουν χάνοντας σημαντικό χρόνο αλλά χωρίς να λύνετε το πρόβλημα. Η λύση δόθηκε με την τοποθέτηση ενός χωνιού στο παράθυρο το οποίο λειτουργεί ως βαλβίδα διαφυγής. Στα παράθυρα τις αποθήκης έχω βάλει αντί για τζάμι πλέξιγκλας για μεγαλύτερη ασφάλεια και έτσι το τρύπημά του με ένα ποτηροτρύπανο ήταν εύκολη υπόθεση. Με λίγη αρμόκολλα και λίγη προσοχή η τοποθέτηση του χωνιού είναι γρήγορη, ακόμη πιο γρήγορη είναι δε η διαφυγή των μελισσών από το χώρο της αποθήκης προς την ελευθερία!!!

Αρχίζει το μάτσ...!!!

Κατά την χθεσινή μου επίσκεψη στο χωριό οι δουλειές επικεντρώθηκαν τόσο στην αποθήκη όσο και στο μελισσοκομείο. Στην αποθήκη έγινε προετοιμασία των πατωμάτων για την τοποθέτησή τους τις επόμενες μέρες στα μελίσσια. Η στρατηγική, στην τοποθέτηση των πατωμάτων, φέτος έχει αλλάξει μιας και τα ρείκια είναι πολύ καλά και από ότι δείχνει θα δουλέψουν. Σκοπός είναι το χτίσιμο καινούριων κερηθρών τουλάχιστον τεσσάρων τον αριθμό από κάθε μελίσσι. Για το σκοπό αυτό η προετοιμασία των πατωμάτων στην αποθήκη έγινε με την τοποθέτηση στο κέντρο δυο καλοχτισμένων γεννημένων κερηθρών που θα λειτουργήσουν σαν πυρήνας υποδοχής της βασίλισσας, και εκατέρωθεν δύο άχτιστα φύλλα μετά πάλι εκατέρωθεν δυο χτισμένες δυο άχτιστες και τέλος δυο χτισμένες.

Έτσι στο κάθε πάτωμα θα έχω τέσσερα φύλλα για χτίσιμο. Στο μελισσοκομείο τώρα έγινε η τοποθέτηση τεσσάρων μελισσιών πάνω στις βάσεις που είχα κατασκευάσει

για να δοκιμαστούν κατά την περίοδο της άνοιξης να υποστούν τις όποιες βελτιώσεις και σταδιακά μέχρι το φθινόπωρο να μπουν σε όλο το μελισσοκομείο. Στα μελίσσια τώρα μετά την πτώση που είχαν από τις τελευταίες παγωνιές έχουν αρχίσει και παίρνουν την ανηφόρα με πολύ γοργούς ρυθμούς. Σε μερικά μπήκαν πατώματα αφού ανοίγοντας το καπάκι οι μέλισσες ξεχείλιζαν στις άκρες του κερόπανου περιμετρικά

μια πρώτη εικόνα που δηλώνει ότι το μελίσσι μπορεί να χρειάζεται πάτωμα. Κάτω από το κερόπανο η εικόνα είναι πιο καλή αφού οι μέλισσες πατάνε όλα τα τελάρα, βγάζοντας δε το προτελευταίο τελάρο και βλέποντας την βασίλισσα που άρχισε να το γεννάει τότε είσαι σίγουρος ότι πρέπει να βάλεις πάτωμα. Μετά από μια ώρα περίπου ήρθε η δικαίωση για την επιλογή μου μιας και οι μέλισσες όχι μόνο ανέβηκαν στο πάτωμα αλλά άρχισαν και να πιάνουν τα φύλλα που είναι δίπλα στον «πυρήνα». Τα νεόκτιστα φύλλα θα τραβηχτούν στο κέντρο του πατώματος αφού χτιστούν και γεννηθούν και με την αναστροφή θα αποτελέσουν την καινούρια γονοφωλία για το χειμώνα.

Εξωτερικός τροφοδότης ατμοσφαιρικής πίεσης.

Αρκετές φορές με έχει απασχολήσει η τροφοδοσία των μελισσιών μου με σιρόπι ή νερόμελο τόσο για τον τρόπο που θα τα τροφοδοτήσω όσο και για την χρονική περίοδο που θα γίνει αυτό. Κατά καιρούς έχω χρησιμοποιήσει κουβάδες για την τροφοδοσία με νερόμελο σε περιόδους πλήρης ξηρασίας με άριστα αποτελέσματα και χωρίς ίχνος λεηλασίας. Ο τρόπος αυτός όμως έχει και τις δυσκολίες του αφού απαιτείται δεύτερο κενό πάτωμα αυξάνοντας έτσι την εργασία. Έψαχνα να βρω ένα τρόπο πιο εύκολο να τροφοδοτώ με σιρόπι μειώνοντας την χειρονακτική εργασία αλλά και το κόστος, και δεν άργησα να τον βρω. Η λύση ήρθε από το ψυγείο…. ναι από το ψυγείο και πιο συγκεκριμένα από την συσκευασία γάλακτος της γαλακτοβιομηχανίας Όλυμπος. Η διάμετρος από το καπάκι του μπουκαλιού ταιριάζει απόλυτα στην τρύπα του καπακιού γνωστής μελισσοκομικής εταιρίας για την τροφοδοσία των μελισσιών εξωτερικά. Ανοίγοντας λοιπόν με ένα τρυπανάκι 1,5 mm 25 τρύπες στο καπάκι του μπουκαλιού και κουμπώνοντάς το ανάποδα φτιάχνουμε έναν εξωτερικό τροφοδότη ατμοσφαιρικής πίεσης. Στο μέσα μέρος του καπακιού το μπουκάλι έρχεται πρόσωπο με το ξύλο πράγμα που δεν μας εμποδίζει στο να τοποθετήσουμε πάνω στους κηρηθροφορείς βανίλια ή ζυμάρι. Νομίζω ότι όλοι μπορούν να φανταστούν τις ευκολίες που προσφέρει αυτός ο τρόπος τροφοδοσίας, δεν είναι και λίγο να τροφοδοτείς με νερόμελο το κατακαλόκαιρο γρήγορα και με ασφάλεια. Στο σιρόπι δεν χρειάζεται να γράψω ότι μπορούμε να βάλουμε θυμόλη ή και λίγο ξινό αλλά το δεύτερο δεν νομίζω να χρειάζεται αφού το ένα ή και το ενάμιση λίτρο του σιροπιού θα το πάρουν πριν προλάβει να ξινίσει. Για αρχή και για δοκιμή έφτιαξα φέτος δέκα καπάκια και αν τα αποτελέσματα είναι θετικά θα προχωρήσω φτιάχνοντας τα καπάκια για όλο τον εξοπλισμό μου.

Συντήρηση – τρίψιμο κυψελών.

Είμαστε στην καρδιά του χειμώνα και οι μελισσοκομικές εργασίες στην αποθήκη έχουν την τιμητική τους. Θα αναφερθώ σε μια δουλειά που έμεινε πίσω αρκετά αλλά φέτος θα υλοποιηθεί. Η απόφαση μου πριν μερικά χρόνια να στραφώ αποκλειστικά στις κινητές βάσεις με οδήγησε στο να παροπλίσω τις όποιες σταθερές βάσεις είχα για λίγο καιρό. Αυτές λοιπόν τις βάσεις είχα πάρει την απόφαση να τις κόψω στο δισκοπριονο πάγου που είχα αγοράσει από τα lidl στο σημείο εκείνο που θα μου έβγαζε ένα σώμα και μια κινητή βάση σαν αυτές που δούλευα. Αυτό έγινε και πολύ εύκολα θα έλεγα αφού σε εκείνο το σημείο δεν βρήκα πρόκες, αποσπώντας έτσι κινητές βάσεις και σώματα τα οποία όμως ήταν πιο κοντά. Αυτό λύθηκε αφού πρόσθεσα περιμετρικά ένα πυχάκι για να έρθω στα συγκεκριμένα μέτρα. Τις τρύπες που περνούσαν οι βίδες των χειρολαβών τις έκλεισα με καβίλιες και ξυλόκολλα και σε κανά δυο τρις πρόσθεσα καινούργιο κομμάτι ξύλο εκεί που είχαν αρχίσει και σάπιζαν. Μέχρι εδώ όλα καλά ήρθε όμως η ώρα που έπρεπε να τις τρίψω για να φύγει το παλιό χρώμα και την ιδέα μου την έδωσε μια παλιά ανάρτηση του Χρήστου. Με το σβουράκι και το κατάλληλο δισκάκι το τρίψιμο έγινε παιχνίδι μετατρέποντας τις παλιές κυψέλες σε σχεδόν καινούργιες. Ακολούθησε το πυροσφράγισμα και το στοκάρισμα των γωνιών και παρέα με τις φετινές καινούργιες είναι έτοιμες να βράσουν την Κυριακή στο λινέλαιο. Είναι αλήθεια ότι ο εξοπλισμός μας στοιχίζει αρκετά χρήματα και ιδιαίτερα οι κυψέλες που τραβάνε και τις περισσότερες κακουχίες κυρίως λόγω μετακινήσεων αλλά και από τις καιρικές συνθήκες. Γι αυτό λοιπόν και εμείς πρέπει να τις βάζουμε σε ένα πενταετές πρόγραμμα συντήρησης κερδίζοντας σε χρόνο και σε χρήμα αφού ένας καλός και λειτουργικός εξοπλισμός τα εξασφαλίζει και τα δυο.

Keep walking!!!

Ψάχνοντας στο αρχείο μου βρήκα μια φωτογραφία στα πρώτα μου μελισσοκομικά βήματα. Ήταν Γενάρης του 97, και από τότε το ίδιο πρόγραμμα αυτές τις μέρες. Άρχιζαν οι πρώτες επιθεωρήσεις για προμήθειες και θεραπεία της varroa. Η αγάπη μου για τις μέλισσες κράτησε από τότε 13 χρόνια και προχωράω…..

Keep walking!!!