Πυροσφράγισμα εξοπλισμού

Το πυροσφράγισμα των τελάρων και γενικότερα του εξοπλισμού μας είναι απαραίτητο να γίνει όχι ότι θα αποτρέψει τους μακρυχέριδες αλλά τουλάχιστον θα τους κάνει να το σκεφτούν πιο σοβαρά αν δουν πυροσφραγίδες παντού. Έτσι λοιπόν μετά την αγορά του φετινού καινούριου εξοπλισμού για την ερχόμενη άνοιξη η αρχή έγινε με το πυροσφράγισμα μια δουλειά αρκετά ξεκούραστη με την πυροσφραγίδα που έχω κατασκευάσει και έχω δείξει σε παλαιότερη ανάρτηση.

Άριστο ξεκίνημα!!!

Το δροσερό και βροχερό καλοκαίρι έφερε ανέλπιστα αποτελέσματα που δεν συμβαίνουν κάθε χρόνο. Μετά από σημερινή επίσκεψη αστραπή στα μελίσσια μου το διαπίστωσα και από κοντά αφού αυτά είναι σε πολύ καλή κατάσταση με αρκετά τελάρα γόνο, φέρνοντας μεγάλες ποσότητες μελιού. Το χορτασμένο από βροχή χαμόρεικο άρχισε να γεμίζει τις κερήθρες που όπως φαίνεται αν συνεχίσει έτσι θα μπουν και πάλι στον εξαγωγέα. Οι φετινές παραφυάδες έχουν εξασφαλίσει από τώρα ένα σίγουρο χειμώνα. Μαζί με το χαμόρεικο η ακονιζιά γεμίζει και αυτή με την σειρά της τις κερήθρες με την κίτρινη γύρη της. Καλή μελισσοκομική χρονιά σε όλους μιας και μόλις άρχισε!!!

Μια εύκολη λύση για τη συσκευασία!!!

Η τυποποίηση του μελιού για προώθηση στην αγορά και στους πελάτες μου γίνεται κυρίως σε γυάλινα βάζα του ενός κιλού. Τα βάζα αυτά από το κατάστημα που τα προμηθεύομαι είναι σε συσκευασία δωδεκάδας τυλιγμένα σφικτά με θερμοκολλημένο πλαστικό νάιλον που τους παρέχει μεγάλη ασφάλεια κατά την μεταφορά. Αυτή ακριβώς την συσκευασία εκμεταλλεύτηκα για να μεταφέρω με ασφάλεια τα βάζα γεμάτα με μέλι από την αποθήκη στο σπίτι και από εκεί στους πελάτες μου. Άνοιξα λοιπόν με ένα χαρτοκόπτη μια μικρή τρύπα στο πάνω μέρος τόση όση χρειάζεται για να βγαίνει ένα μόνο βάζο, έβγαλα όλα τα βάζα και αφού τα γέμισα με μέλι τα τοποθέτησα πάλι προσεκτικά μέσα στην συσκευασία έχοντας έτσι μια συμπαγή δωδεκάδα γυάλινα βάζα γεμάτα με μέλι έτοιμα για μεταφορά εύκολα και χωρίς ταρακουνήματα. Αξίζει να το δοκιμάσετε!!!

Aντιμετωπίζοντας τους καύσωνες του καλοκαιριού

Το φετινό καλοκαίρι ήταν πολύ ήπιο στα μέρη μου χωρίς καύσωνες πράγμα που είχα να δω χρόνια, θυμάμαι όμως τις προηγούμενες χρονιές δυνατούς καύσωνες που τα μελίσσια μου δοκιμάζονταν από τις ακραίες θερμοκρασίες. Την κατάσταση αυτή την αντιμετώπιζαν κουβαλώντας μεγάλες ποσότητες νερού από το ποτάμι που ευτυχώς τους παρέχει σε μικρή απόσταση δροσερό και πεντακάθαρο νερό. Το μελισσοκομείο μου το καλοκαίρι δεν προστατεύεται από κανενός είδους φυσική σκίαση οπότε και θα πρέπει να επεμβαίνω για να αποφύγω την υπερθέρμανσή τους από το βράσιμο της λαμαρίνας των καπακιών που μπορεί να σε κάνει να δεις απροστάτευτες κερήθρες να λιώνουν. Κατά καιρούς έχω δοκιμάσει διάφορα αλλά φέτος σκέφτηκα κάτι διαφορετικό. Το φενιζόλ που χρησιμοποιώ στο εσωτερικό των κινητών βάσεων που δουλεύω αυτόν τον καιρό, και που τοποθετώ εκεί για να μην χτίζουν οι μέλισσες κέρινες γλώσσες την άνοιξη, το βάζω κάτω από το καπάκι. Για να αποκλείσω όμως τις μέλισσες από τον χώρο κάτω από το καπάκι, όπου η θερμοκρασία είναι πολύ μεγάλη κατά την διάρκεια ενός καύσωνα αλλά και του μεσημεριού, βάζω ένα πλαστικό τσουβάλι κομμένο στα δύο (όπως οι Τούρκοι συνάδερφοι) και πάνω από αυτό βάζω το φενιζόλ, οπότε και αποκλείω τον πληθυσμό εντελώς από τον χώρο της υπερβολικής ζέστης. Το φενιζόλ από την άλλη λειτουργεί θερμομονωτικά προστατεύοντας τις κερήθρες από το λιώσιμο αλλά και παρέχοντας στις μέλισσες περισσότερη δροσιά. Θα πρέπει να σημειώσω εδώ ότι το φενιζόλ το έχω επενδύσει σταυρωτά με φαρδύ ζιλοτέιπ για να μην το τρίβουν οι μέλισσες όταν θα είναι μέσα στην κινητή βάση, και ότι με αυτή τη λύση αντιμετώπισα με απόλυτη επιτυχία το χτίσιμο κέρινων γλωσσών στον εμβρυοθάλαμο κάτω από τα τελάρα ιδιαίτερα φέτος που έγινε χαμός. Επίσης θα πρέπει να πω εδώ ότι η παραμονή του μέσα στην κινητή βάση σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μου και με βάση ότι τα μελίσσια είναι σταθερά κρίνετε απαραίτητη μόνο την άνοιξη όπου η ανάπτυξη των μελισσών καθώς επίσης και των κηρογόνων αδένων τους φτάνει στο μέγιστο, και κατόπιν αφαιρείται για τους υπόλοιπους μήνες.

"Τα παιχνίδια των πολυεθνικών"

Είναι γνωστό ότι η καταπολέμηση της βαρροακής ακαρίασης με χημικά σκευάσματα εγκεκριμένα από τον Ε.Ο.Φ. έχει υψηλό κόστος ιδιαίτερα για τους επαγγελματίες μελισσοκόμους με πολλά μελίσσια, πόσο μάλλον τα τελευταία χρόνια που η επιδότηση από το Υπουργείο για την αγορά τους είναι εξευτελιστικά χαμηλή. Η αναφορά μου στο γεγονός αυτό γίνεται γιατί τις τελευταίες ημέρες ήρθε στα χέρια μου η συσκευασία ενός σκευάσματος ενάντια στην βαρρόα προέλευσης Αργεντινής με την εμπορική ονομασία Cumavar. Ψάχνοντας στο internet βρήκα ότι πρόκειται για την εταιρία Apilab με έδρα την Αργεντινή και με προϊόντα αποκλειστικά για τις μέλισσες και όλες τις ασθένειές τους. Το Cumavar είναι πλαστικές ταινίες εμποτισμένες με coumafos όπως ακριβώς και οι ταινίες CheckMite+ της Bayer που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά ως εγκεκριμένο φάρμακο ενάντια στην βαρρόα. Το συγκεκριμένο σκεύασμα (Cumavar) δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα μιας και δεν έχει πάρει άδεια από τον Ε.Ο.Φ. κυκλοφορεί όμως στην Αλβανία νόμιμα με την έγκριση της Apilab αυτό φαίνεται εξάλλου και από την επισήμανση πάνω στην συσκευασία. Η αναφορά μου στο θέμα αυτό έχει να κάνει με την διαφορά στην τιμή αφού το Cumavar στοιχίζει 1,3€ η ταινία (τόσο το αγοράζει συνάδερφος Αλβανός που το έφερε από εκεί) ενώ το CheckMite+ στοιχίζει εδώ γύρω στα 4,5€ η ταινία. Η διαφορά είναι μεγάλη και σίγουρα πολύ συμφέρουσα για τους επαγγελματίες με πολλά μελίσσια. Αναρωτιέμαι λοιπόν τι παιχνίδια παίζονται με τις πολυεθνικές (Bayer) για το μονοπώλιο στην αγορά σε βάρος των Ελλήνων μελισσοκόμων. Σημείωση ότι η Bayer το CheckMite+ στην Αμερική το πουλάει σε πολύ χαμηλότερη τιμή από ότι εδώ (100 ταινίες για 150$).

Φύκια για μεταξωτές κορδέλες

Τις τελευταίες ημέρες έπεσε στην αντίληψή μου ένα μελισσοκομικό blog μαϊμού. Με την πρώτη ανάγνωση των αναρτήσεών του κατάλαβα ότι ήταν δουλειά ενός «φίλου» από τα παλιά. Ο κύριος Αλέξανδρος με την αλόη βέρα ξαναχτύπησε αυτή την φορά εξ ονόματη ενός συναδέρφου κυρίου Στάθη, θέλοντας να μας πείσει σώνει και καλά ότι η αλόη είναι το φάρμακο που θα σώσει τις μέλισσες από όλες τις ασθένειες. Ο κύριος Αλέξανδρος κάνει την δουλειά του προσπαθώντας με κάθε τρόπο να ψαρέψει μελισσοκόμους, το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς όταν κάποιος θέλει να μας πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες; Προσωπικά δεκατρία χρόνια τώρα που είμαι συνδρομητής σε δύο αμερικάνικα μελισσοκομικά περιοδικά παγκοσμίου κυκλοφορίας δεν διάβασα αλλά ούτε και είδα κάπου να αναφέρετε κάτι για την αλόη βέρα, για ένα προϊόν που οι ίδιοι οι Αμερικάνοι εξάγουν. Τώρα πώς ο κύριος Αλέξανδρος τα κατάφερε εδώ στην Ελλάδα να ανακαλύψει όλα αυτά για την αλόη και τις μέλισσες νομίζω ότι του αξίζει ένα πρωτοσέλιδο στο American Bee Journal. Συνάδερφοι ας μην γελιόμαστε στο χώρο μας υπήρχαν και θα υπάρχουν "τσαρλατάνοι" που θα προσπαθήσουν να μας εκμεταλλευτούν με κάθε τρόπο, θα πρέπει όμως να είμαστε προσεκτικοί. Προσωπικά αυτό που συστήνω σε κάθε συνάδερφο που θα βρεθεί μπροστά σε τέτοιες καταστάσεις είναι να συμβουλεύετε τα Εργαστήρια Μελισσοκομίας των Πανεπιστημίων μας, ακούγοντας τις απόψεις αλλά και τις συμβουλές που θα του δώσουν οι Έλληνες επιστήμονες και όχι περιφερόμενους τσαρλατάνους.

Το πανηγύρι συνεχίζεται!!!

Κυριακή σήμερα και η επίσκεψή μου στο χωριό και στα μελίσσια, μου επιφύλαξε πολλή δουλειά αλλά και πολλές εκπλήξεις. Στην αποθήκη το μέλι στα βαρέλια έπρεπε να ξαφριστεί μετά από την απαραίτητη διαύγαση για ένα εικοσαήμερο τουλάχιστον.

Έτσι λοιπόν με την βοήθεια μιας πλαστικής σπάτουλας καθαρίστηκε η επιφάνεια του μελιού από τον αφρό, τα κομματάκια κεριού και ότι άλλο «μικροσκουπιδάκι» ήρθε στην επιφάνεια με την διαύγαση.

Κατόπιν το μέλι αποθηκεύτηκε σε καινούριους μεταλλικούς τενεκέδες.

Το κερί από τα απολεπίσματα βγήκε από τα καλούπια και τυλίχτηκε με σελοφάν για να παραμείνει καθαρό αλλά και για να μην το πιάσει ο κηρόσκωρος.

Μετά τις εργασίες στην αποθήκη ήρθε η ώρα για μία επίσκεψη στο μελισσοκομείο όπου με περίμεναν εκπλήξεις. Η παγίδα που είχα φτιάξει πριν από χρόνια για τα σερσένια και τις σφήκες δούλευε καλά, όταν όμως άνοιξα τα μελίσσια αντίκρισα ένα ευχάριστο θέαμα.

Τα μελίσσια δουλεύανε καλά και το αποτέλεσμα φαινόταν στις κερήθρες που γέμιζαν με φρέσκο μέλι.

Το περίμενα μιας και η τελευταία καλή βροχή είχε ανοίξει το χαμόρεικο στα ψηλότερα μέρη. Οι εκπλήξεις δεν σταμάτησαν αφού το απόγευμα μια δυνατή μπόρα πέρασε από το χωριό για να ευνοήσει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Εγώ πάντως τον εξαγωγέα δεν τον έχω πλύνει μετά τον τελευταίο τρύγο για να δούμε...!!!

Καλοκαιρινές μπόρες

Όχι δεν είναι καπνός από πυρκαγιά στα μέσα καλοκαιριού όπως θα περίμενε κάποιος, είναι οι πρωινές ομίχλες που σηκώθηκαν, αποτέλεσμα μιας πολύ καλής βροχής της προηγούμενης νύχτας. Οι εικόνες είναι από την επίσκεψή μου πριν από δέκα ημέρες στο χωριό και είναι ότι πιο ευχάριστο θα μπορούσε να είχε συμβεί.

Η μέτρηση υγρασίας το πρωί ήταν 84% που για τέτοια εποχή είναι ανήκουστο.

Αυτή η βροχή λοιπόν μαζί με δυο-τρεις που προηγήθηκαν μέσα στον Αύγουστο έχουν κρατήσει την χαμηλή βλάστηση ακόμα πράσινη και θα θρέψουν το φθινοπωρινό ρείκι αποφεύγοντας έτσι το «κάψιμό» του από τους καύσωνες του καλοκαιριού, και στην καλύτερη των περιπτώσεων θα το ανοίξουν στα πιο ορεινά σημεία.

Πτήσεις προσανατολισμού

Η εργάτρια μέλισσα προτού γίνει συλλέκτρια, βγαίνει από την κυψέλη και κάνει ορισμένες πτήσεις, για να απομνημονεύσει το χρώμα, τη μορφή και την θέση της κατοικίας της καθώς και τα χαρακτηριστικά σημάδια της γύρω περιοχής. Οι πτήσεις αυτές γίνονται ομαδικά και κυρίως στις ηλιόλουστες ημέρες και στις πιο ζεστές ώρες της ημέρας όπου πολλές νεαρές μέλισσες πετούν μαζί για 3-5 λεπτά, μπροστά από την είσοδο της κυψέλης, έχοντας το κεφάλι τους στραμμένο σταθερά προς αυτή. Η πρώτη πτήση γίνεται σε ηλικία μιας εβδομάδας και συνοδεύεται από την πρώτη κένωση του εντέρου τους. Ακολουθούν μερικές πτήσεις ακόμη, που γίνονται στην ηλικία των δύο εβδομάδων. Παρά τις πτήσεις αυτές, ένα μέρος των εργατριών παραπλανάτε και μπαίνει σε ξένες κυψέλες, το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των μελισσών, είναι νεαρές μέλισσες ηλικίας 6-13 ημερών. Παραθέτω λοιπόν ένα βιντεάκι από τις πτήσεις αυτές όπως έτυχε να διαδραματίζονται μια από αυτές τις ημέρες στα μελίσσια μου.