Πωλούνται γαλλικές σίτες συλλογής πρόπολης. Δες εδώ και εδώ. Πληροφορίες 6973408069


Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Στοκάρισμα κυψελών με ξυλόκολλα και πριονίδι.
















Με την αγορά καινούριων κυψελών ο μελισσοκόμος πρέπει να γίνει μαραγκός και ελαιοχρωματιστής για να τις ετοιμάσει για τις μελισσές του. Έτσι λοιπόν από την αρχή της μελισσοκομικής μου πορείας και με την αγορά των πρώτων μου κυψελών αλλά μέχρι και σήμερα, προσπαθώ να συντηρώ τον εξοπλισμό μου όσο το δυνατόν καλύτερα. Στην προσπάθεια αυτή και πριν οι κυψέλες βραστούν στο λινέλαιο στοκάρω τις ραφές και τα δόντια με ξυλόκολλα εξωτερικής χρήσης ανακατεμένη με άχνη πριονίδι. Το πριονίδι το μαζεύω από το κάτω μέρος της κορδέλας σε ένα ξυλουργείο και το οποίο το κοσκινίζω σε μία λεπτή σήτα (0,5mm) έτσι ώστε να μην με παιδεύει κατά το στοκάρισμα με μικρά κομματάκια ξύλου. Ανακατεύω τότε κόλλα και πριονίδι έτσι ώστε να προκύψει ένα μείγμα ούτε πολύ μαλακό αλλά ούτε και πολύ σφιχτό, και με μία μικρή σπάτουλα αρχίζω να στοκάρω. Στα σώματα πριν στοκάρω τις γωνίες ανοίγω με μια φρέζα μια τρύπα στο ανώτερο σημείο εκεί που δεν μπορεί να βάλει καρφί ο κατασκευαστής και βιδώνω μια φρεζάτη ξυλόβιδα με μικρό κεφάλι. Το σημείο αυτό το ενισχύω γιατί εκεί δέχεται μεγάλη πίεση από το ξέστρο όταν μαζεύω τα τελάρα σε σημείο που ανοίγει το δόντι και τραβάει νερό και υγρασία από το σόκορο. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι οι γωνίες να γίνονται πέτρα και έτσι να προστατεύονται οι κυψέλες από το σάπισμα αφού τα δόντια δεν ανοίγουν αποτρέποντας την ισχόρηση νερού στο εσωτερικό τους. Σίγουρα είναι μια επίπονη διαδικασία η οποία θέλει χρόνο και υπομονή, αλλά αν κοιτάξω κυψέλες που έχω φτιάξει έτσι πριν από δέκα χρόνια και είναι άθικτες σίγουρα αξίζει τον κόπο.

4 σχόλια:

manos είπε...

γεια σου Σπυρο.
χαρας το κουραγιο σου φιλε!!!!!

Ανεστης Θ. Κετσετζιδης είπε...

Σπύρο μπράβο το κουράγιο και τη υπομονή σου.

peppasko είπε...

thelo na se rotiso kati.meta sto vrasimo i stin parafini i sto lineleo den xalaei i kola?

Σπύρος Σφήκας είπε...

Κώστα όχι δεν χαλάει ερκεί να μην είναι σκέτη κόλλα, αλλά ανακατεμένη με πριονίδι και μόνο έξι λεπτά βράσιμο.Αντιθέτος για κάποιο λόγο γίνεται πιο σκληρή με το βράσιμο.Όλα αυτά στο λινέλαιο, τώρα αλλού δεν ξέρω.